ADHD

Met betrekking tot de seksuele ontwikkeling van kinderen met Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is in vergelijking met autisme nog weinig onderzoek gedaan. Uit onderzoek blijkt dat jongeren met ADHD, in vergelijking met jongeren zonder ADHD, eerder seksuele contacten hebben, meer seksuele partners hebben, vaker seks hebben buiten een relatie en dat er vaker sprake is van vroege zwangerschappen (Flory, Molina, Pelham, Gnagy, & Smith, 2006). Bij het spel Pubermind worden deze onderwerpen onder de aandacht gebracht, zodat de jongere hier passende informatie over kan ontvangen.

 

Jongeren met ADHD lopen tevens het risico om problemen te ondervinden in hun sociaal functioneren (Bagwell et al., 2001; Gentschel & MacLaughlin, 2000). Volgens het handboek voor diagnostiek van psychische stoornissen (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders [DSM-IV-TR]; APA, 2000) worden deze problemen gekenmerkt door: het niet luisteren naar anderen, iemand onderbreken of het vertonen van clownesk gedrag. Hierdoor worden jongeren met ADHD veelal afgewezen door hun leeftijdsgenoten (Buhs & Ladd, 2001; Van der Oord et al., 2005). Het in een vroeg stadium identificeren van sociale problemen bij jongeren met ADHD is belangrijk voor preventieve doeleinden (Greene et al., 1997). Daarnaast kunnen zo problemen op langere termijn door sociale afwijzing vanuit leeftijdsgenoten worden voorkomen. Enkele lange termijn problemen zijn antisociaal gedrag (Laird et al., 2001), middelengebruik (Chambers, Taylor, & Potenza, 2003; Fite et al., 2007), depressie (Pedersen et al., 2007) en angst (Mayeux, Bellmore, & Cillessen, 2007). Door het inzetten van de methode Pubermind kan de afwijzing van leeftijdsgenoten op een positieve manier worden omgebogen. Het spelen van het spel Pubermind in een groep stimuleert de positieve interactie tussen de jongere met ADHD en zijn leeftijdsgenoten. Daarnaast worden jongeren door het inzetten van de methode Pubermind zich meer bewust van hun gedrag in sociale interacties.

 

Naast het voorlichten over de puberteit en seksuele ontwikkeling is het voor jongeren met ADHD ook extra belangrijk om open communicatie over dit onderwerp voorop te stellen. De methode Pubermind is een manier om in gesprek te komen over de puberteit. Het betrekken van de familie bij de voorlichting is een belangrijk aspect (Flory et al., 2006). Als hulpverlener kan de methode Pubermind ook goed worden ingezet tijdens een gezinssessie om de communicatie tussen en ouder en kind te stimuleren.

 

 

Literatuur

American Psychiatric Association. (2000). Diagnostic and statistical manual of mental

disorders, (4th ed., text revision). Washington, DC: American Psychiatric Association.

Bagwell, C. L., Molina, B. S. G., Pelham, W. E., & Hoza, B. (2001). Attention-Deficit Hyperactivity Disorder and problems in peer relations: Predictions from childhood to adolescence. Journalof the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 40, 1285–1292.

Buhs, E. S., & Ladd, G. W. (2001). Peer rejection as an antecedent of young children’s school adjustment: An examination of mediating process. Developmental Psychology, 37, 550–560.

Chambers, R., Taylor, J. R., Potenza, M. N. (2003). Developmental neurocircuitry of motivation in adolescence: A critical period of addiction vulnerability. American Journal of Psychiatry, 160, 1041–1053.

Fite, P. J., Colder, C. R., Lochman, J. E., & Wells, K. C. (2007). Pathways from proactive and reactive aggression to substance use. Psychology of Addictive Behaviors, 21, 355–364.

Flory, Molina, Pelham, Gnagy, & Smith, 2006

Gentschel, D. A., & MacLaughlin, T. F. (2000). Attention Deficit Hyperactivity Disorder as a social disability: Characteristics and suggested methods of treatment. Journal of Developmental and Physical Disabilities, 12, 333–347.

Greene, R. W., Biederman, J., Faraone, S. V., Sienna, M., & Garcia-Jetton, J. (1997). Adolescent outcome of boys with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder and social disability: Results from a 4-year longitudinal follow-up study. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 65, 758–767.

Laird, R. D., Jordan, K. Y., Dodge, K. A., Pettit, G. S., & Bates, J. E. (2001). Peer rejection in childhood, involvement with antisocial peers in early adolescence, and the development of externalizing behavior problems. Development and Psychopathology, 13, 337–354.

Mayeux, L., Bellmore, A. D., & Cillessen, A. H. (2007). Predicting changes in adjustment using repeated measures of sociometric status. Journal of Genetic Psychology, 168, 401–424.

Pedersen, S., Vitaro, F., Barker, E. D., & Borge, A. I. (2007). The timing of middle-childhood peer rejection and friendship: Linking early behavior to early-adolescent adjustment. Child Development, 78, 1037–1051.

Van der Oord, S., Van der Meulen, E. M., Prins, P. J. M., Oosterlaan, J., Buitelaar, J. K., & Emmelkamp, P.M.G. (2005). A psychometric evaluation of the social skills rating system in children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder. Behavioral Research and Therapy, 43,733–746.